Net als de rest van Nederland was ook Famham in de ban van het schaatsen!

Dat levert allereerst natuurlijk best leuke plaatjes op

Thijs dapper achter de stoel aan het oefenen. Voor het eerst op schaatsen!

De meiden, iets zekerder van hun zaak Emma kan een aardig rondje schaatsen en Nina, op glij-ijzertjes, valt, staat op en ‘schaatst’ weer verder

Jamie, de ijsbaan ligt praktisch in zijn voortuin

We zijn vanaf nieuwjaarsdag lekker een aantal keer naar de ijsbaan geweest met (maar ook zonder) de kinderen. Dat was allemaal leuk en gezellig, MAAR zaterdagavond 3 jan. toen Emma nog een uurtje met Frits ging schaatsen, is ze hard gevallen. Met haar lijf op haar linkerarm. Ze had veel pijn en was er gewoon misselijk van. Dus naar de huisartsenpost met haar. De arts op de post zei dat het niet gebroken was. Mocht het niet overgaan dan moesten we later in de week maar naar de eigen huisarts gaan. Ik ging al ontevreden weg daar, maar ja je kan zo’n man niet dwingen tot het maken van een foto. Het leek wel wat beter te gaan, minder pijnlijk. Zolang ze de arm in de mitella hield en rustig deed.

Het bleef me echter niet lekker zitten. Voor mijn idee zat het echt niet goed in die arm. Afgelopen vrijdagmiddag de huisarts gebeld (zes dagen later dus), die waren niet blij met me op vrijdagmiddag vier uur. Maar ik dacht ik laat me niet afschepen. Emma had haar arm die middag zachtjes gestoten op de gevoelige plek en kermde het uit. Dat bevestigde voor mij dat het niet goed zat in die arm. Normaal ben ik niet erg brutaal aan de telefoon enzo, maar nu hield ik vol dat ik een foto wilde (arts was net weg, moest nog zoveel visites etc etc) Uiteindelijk zou de assistente een verwijsbriefje regelen (voor deze ene keer een uitzondering werd me op het hart gedrukt … alsof ik wekelijks dit wil proberen)

Snel in de auto, Nina bij m’n zusje naar binnen geschoven (Thijs was daar al spelen), briefje bij de huisarts gehaald en naar het ziekenhuis gecrost. Radiologie zou om half vijf sluiten en dat redden we net niet, maar het was zo druk dat ze nog niet dicht waren. Mijn vermoeden werd bevestigd, op de foto was duidelijk te zien dat het toch gebroken was.

Vervolgens naar de SEH alwaar we 3,5 uur hebben zitten wachten. Ze waren ons vergeten :S Ik ging het na tweexebnhalf uur vragen anders hadden we nu nog gezeten LOL Het was ontzettend druk en er zaten meer mensen zo lang dus ik we gingen het niet eerder vragen. Je wacht maar braaf af… Gelukkig had het kind niet zoveel pijn!

Nu heeft ze gips. Vrijdag moet ze terug komen en dan krijgt ze ander (lichtgewicht) gips. Dan mag ze een kleurtje uitzoeken, waar ze zich nu al op verheugd

Dus de ijspret heeft voor Emma niet lang geduurt. Hoewel lopen over De Wiel wel erg bijzonder was en de glijbaan die nu op het ijs uitkwam wel erg fascinerend was

In het kader van beter laat dan nooit een korte foto-impressie van december

Surprises gemaakt door Frits voor tienerclub en Remco!

Deze heeft Emma (met hulp van mama) gemaakt voor op school en op de meisjesclub!

Deze heb ik gemaakt voor Julia.

Twee witte pietjes voor het sinterklaasfeest op school.

Emma met Bente!

Gelukkig 2009 allemaal!!

Nou ja, komt naar je toe …. We moesten er helemaal voor naar Antwerpen, maar het was geweldig leuk!!!!

Een hele onderneming, maar 100 kilometer van hier, maar onbekend dus spannend.
Aan de rand van Antwerpen op een P&R geparkeerd en met de tram naar de Lotto Arena/Sportpaleis gegaan. Bleek een goede keus trouwens, want in die drukte daar WIL je niet rijden :S
We waren er al om half zes en de zaal zou om zeven uur pas open gaan.
(we waren vroeg vertrokken voor het geval er erg veel file zou staan)
Allebei moesten we hoognodig plassen dus hebben we in een cafeetje wat gedronken en daarna buiten bij een friettentje frites gegeten.
Emma en ik waren het erover eens dat de friet in Nederland vxe9xe9l lekkerder is

Om kwart over zes hebben we ons aangesloten bij de wachtenden voor de deur van Lotto Arena. De zaal ging kwart voor zeven open.
Eerst even rondgekeken.
Emma heeft een sleutelhanger gekocht.
Leuk trouwens dat er altijd familieleden van Jan achter die verkoop staan!

We zaten al vroeg in de zaal dus moesten geduld hebben.
Om acht uur begon het met Monique Smit.
Die zong gelukkig (vind ik) maar drie nummers
Daarna de 3J’s, die zijn toch wel goed hoor!
Toen Nick&Simon, eindelijk! 
Emma ging lekker uit haar dak hihi
Toen was het zo’n 20 minuten pauze
En dan kwam eindelijk, om kwart over negen, Jan op!
Ik had deze show in Arnhem al gezien, maar het was niet helemaal hetzelfde.
Alsof er nog wat aan gesleuteld was. Het was nog beter geworden qua decor enzo.

Wat wel grappig was, was dat er klein meisje op het podium kwam om hem een roos te geven. Jan vroeg aan haar wat haar lievelingsliedje was. K3 zei ze Hahahaha
Maar hij loste het slim op. Hij ging een liedje van K3 voor haar zingen!

Emma vond het ook helemaal geweldig.
Ze had Nick&Simon al  eens gezien bij een openluchtconcertje toen ze nog nauwelijks bekend waren.
En nu heeft ze dan eindelijk Jan in het echt gezien!!
Tegen het eind van het concert werd ze wel erg moe. Tja ze is pas acht natuurlijk.
Aan het eind van het laatste liedje zijn we snel naar buiten gelopen.
Zo konden we de eerste tram terug naar de P&R pakken en waren we even na twaalven ‘alweer’ thuis.

Helaas, de herfstvakantie zit er alweer op. Morgen gaan Thijs en Emma weer naar school. Het had van mij nog wel even mogen duren hoor We hebben een lekkere week gehad! Een paar dagen in de bossen (bij Epe) geweest, dagje Slagharen en wat logeerpartijtjes voor de kids.

Allemaal trots poseren met kleine Bente

Emma met allebei haar kleine nichtjes op de foto

(wat is 7 maanden dan een groot verschil hxe8?)

Over acht weken is het kerstvakantie. We kunnen meteen wel weer aftellen! hihi

We hebben er een geweldig lief klein nichtje bij!!

Ze heet Bente en is vanmorgen om 05.08 uur geboren in het ziekenhuis in Gorinchem. Ze is de dochter van Jessica en Remco. En niet te vergeten het zusje van Jamie!

Het begon allemaal op woensdag 03 oktober 2007. Mijn computer stond op punt te crashen en ik kreeg met veel moeite een mail geopend met de titel ‘Reis naar Denemarken’. Het had net zo goed spam kunnen zijn, maar iets zei me dat ik het moest zien te openen. De eerste regels zeiden genoeg…..

Beste Truly-liefhebber, Ik weet niet of het nieuws je al bereikt had via de Truly website, maar ik mag je feliciteren: je gaat met je gezin naar Legoland Denemarken! Zie … voor informatie over het park. Beatrijs Hansma en Redband hebben samen 3 winnende inzendingen gekozen ……..

Toch geloof je zoiets eerst even niet. Ik bedoel dat verwacht je toch niet?? Ik doe aan veel wedstrijden mee. Volgens sommige mensen aan alles haha. En ja dan win je weleens wat. Bioscoopbonnen, een boek, kaartjes voor een musical, dat soort dingen. Oja in het guldentijdperk heb ik een keer een autoradio gewonnen twv 800 gulden bij de Autoweek hihi Dat was ook geen kleine prijs Maar echt een reis winnen? Nee dat gebeurd gewoon niet .. dus toch

Na heel wat getouwtrek en geharrewar (er was ons beloofd dat we mochten vliegen en dat bleek eigenlijk toch niet in het budget te passen) was 30 januari 2008 eindelijk de reis geboekt. Het werd wel vliegen, maar dan in een huisje in plaats van het Legolandhotel. Prima, daar konden we mee leven! Omdat de gewonnen reis ‘maar’ twee overnachtingen en xe9xe9n dag entree omvatte, besloten we er drie overnachtingen en een dag entree extra op eigen kosten bij te boeken. Je komt tenslotte niet wekelijks in Denemarken

Sneller dan verwacht was het dinsdag 26 augustus en stonden we op tijd op om de laatste spullen te verzamelen en ons klaar te maken voor vertrek. Marina met pijn in haar buik, de rest met een gezondere dosis spanning. Opa Martin bracht ons ruim op tijd naar Schiphol toe. Daar was het even zoeken, maar het bleek allemaal niet erg ingewikkeld. We hadden zelfs tijd over om iets te drinken en vliegtuigen te kijken!

De vliegreis verliep prima, de kinderen en Frits vonden het leuk. Emma was zelfs echt enthousiast te noemen! Marina vond het, zoals verwacht, (weer) helemaal niks en nam zich voor het nu dus echt noooooit meer te doen (oeps we moesten nog terug) Op Billund Airport, dat een stukje kleiner bleek dan Schiphol, moesten we even wachten op een taxibusje dat ons naar het vakantiepark ‘Lalandia Billund’ bracht.

Bij het park aan gekomen, bleek dat (nog) niet meer te zijn dan een keet die dienst deed als receptie en natuurlijk vakantiehuizen. Helaas moesten we nog een eind lopen naar het ‘huisje’ vanaf de receptie. Maar het huisje op zich maakte dat allemaal goed! Geweldig mooi, schoon en compleet ingericht! Een heerlijk spabad (bubbels!) erin!

Na inspectie van het huisje, koffers uitpakken en vooral lekker wat drinken, gingen we op boodschappenjacht. Daar bleken we 35 minuten voor te moeten lopen. Voor ons goed te doen, maar voor de kinderen niet zo leuk. En dan ook weer terug …. We besloten die middag al dat wij helemaal niet zonder auto op vakantie kunnen

Wat hebben we verder allemaal gedaan? Woensdag en vrijdag zijn we in Legoland zelf geweest (op tien minuten lopen van het huisje). Dat was echt geweldig! Echt de moeite waard om een keer naartoe te gaan! We hadden die twee dagen echt nodig om alles te doen en te bekijken! De donderdag en zaterdag hebben we wat geluierd en gewandeld in en rondom het vakantiepark.

Nina had een, voor Legoland zeer toepasselijk, ongelukje nl een stukje Lego in haar neus. Nee ze wilde geen Lego stelen uit Legoland. Het was gewoon een stukje van onze eigen Lego waarmee ze donderdagavond na het eten nog even zaten te spelen. Er zijn meer peuters die een keer proberen iets in hun neus te stoppen, niet heel erg vreemd, maar helaas kregen we het er zelf niet uit Geen auto bij de hand dus Marina en Nina met de taxi naar de eerste hulp van een ziekenhuis (sygehus) 30 km verderop in Vejle. Na ruim twee uur wachten is het stukje Lego verwijdert (dwz ik en twee verpleegkundigen hielden Nina vast en een arts kon het toen met een lang en dun pincet te pakken krijgen) en konden we met een andere taxi (xe9n het stukje Lego!) terug naar ons vakantiehuis in Billund.

Zondag 31 augustus vlogen we, tevreden terugkijkend op deze vakantie, terug naar Amsterdam.

Hier een ‘kleine’ greep uit de 228 foto’s die we gemaakt hebben:

Uitzicht op de Ijssel

Zusjes

Ponyrijden

Thijs zijn pony moest, als Thijs erop reed, altijd even plassen halverwege

Poetsen van de pony hoort er ook bij

Spelen

Zo stonden we erbij

Mosterdmuseum

Zelfs een foto van mama Marina deze vakantie

Hallo allemaal! We zijn weer thuis! Tis maar voor even, maar tis toch lekker thuis! Camping Ijsselstrand was leuk, wel wat nat, maar leuk! Kamperen is vakantie, nat of niet! We hebben de laatste jaren trouwens al heel wat ervaring opgedaan met slecht-weer-kamperen, want als we in augustus gaan is het steeds raak

Allemaal bedankt voor de felicitaties via Hyves, MSN etc. voor mijn (volgens Flora) 25ste verjaardag …. nah tel er maar zeven bij, ik wordt al een oude muts Voor de blondjes onder ons 32 dus

Vandaag is het zondag dus rustig aan. Morgen de rest van de rommel en was wegwerken. En dan is het alweer dinsdag en gaan we vliegen bibberdebibber … van de week nog in het nieuws gezien dat vliegtuigongeluk? … maar goed Denemarken/Legoland lijkt me wel geweldig!

Ik doe mij best om voor we naar Denemarken gaan de kampeerfoto’s hier nog even neer te zetten. Nu eerst actie! (lees: kids aankleden, ontbijt opruimen)

De laatste tijd maar eens per maand een logje en nu zo snel alweer eentje. Tja, je moet wat als Nederland voetbalt en je het eigenlijk wel wil volgen, maar niet alleen maar op de bank wil hangen hihi Dan ga ik maar bloggen en voetbal kijken tegelijk )

Gisterenavond had Emma haar eerste dansuitvoering. Een echt optreden! Alle vijf de dansgroepen die D-zone heeft, wisselden elkaar af met verschillende dansen. Erg plezant om naar te kijken! Goede foto’s maken, viel niet mee, maar op xe9xe9n is Emma dan toch duidelijk te zien (links). Ook al is de foto donker.

Vandaag zijn we met vrienden naar Duinrell geweest. Ook dit was (net als Kalkar) een gratis uitje, omdat we van een collega van Frits een waardebon hadden gekregen. Nog bedankt Jan!

Op de tweede foto ‘toevallig’ Nina mxe9t ingepakte hand

Vorige week was Nina gevallen … dat op zich is niet bijzonder. Ze had een flinke buil op haar hoofd en haar linkerpink werd dik. Het leek gekneusd. Maar gisteren was het dus nog dik De huisarts vond het beter om ons door te sturen om foto’s te maken en het pinkje bleek toch gebroken. Dus naar de SEH. De pink is vastgetaped aan de ringvinger. Nina vind het maar niks, ze wil het tape eraf halen. Gelukkig heeft ze er niet constant last van, het doet alleen pijn bij aanraking. Ze is echt een bikkel, gaf geen kik met foto’s maken en intapen enzo. En afgelopen zaterdag met oorbellen schieten trouwens ook al niet!!!

Stoere Nina op Emma’s verjaardag:

(hier is ze niet vanaf gevallen hoor!)